กี่บาด

“ตามความเชื่อแต่บ่ะเก่า แม่หญิงล้านนาคนไหนเมื่อตายไป นุ่งผ้าชุดใดก็จะใส่ชุดนั้นไปตลอด” (หน้า 135)

แม่หม่อนทอซิ่นได้งามที่สุด สวนแม่อุ้ยก็ทอได้เร็วที่สุด ทั้งสองถักทอด้วยจิตวิญญาณที่ต่างกัน แต่เมื่อทอจบเสร็จออกมาเป็นผ้าซิ่น จิตวิญญาณในเส้นฝ้ายเหล่านั้นต่างโลดแล่นในลวดลาย ราวกับสิ้นแต่ละผืนคือชีวิตแม่หญิงคนหนึ่ง ที่ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาโชคโชน หงส์อยากถ่ายทอดจิตวิญญาณของตัวเองลงในผืนผ้าแบบนั้นบ้าง แต่ทว่าพื้นที่กี่ไม่ใช่สถานที่ที่หงส์จะก้าวเข้าไปได้ง่าย ๆ