สำหรับเนื้อหาภายในเล่มนี้แบ่งออกเป็น 7 บทด้วยกัน ผู้เขียนเล่าเรื่องของแมวกับสังคมไทยตั้งแต่สมัยอยุธยาจนถึงปัจจุบัน จริง ๆ แนะนำว่า ไม่ควรข้ามคำนำของเล่มนี้ไป เพราะอรรถรสมาก ผู้แต่งใช้ชื่อว่าเสมือนคำนำเขียนด้วยภาษากันเอง มีแวะเขียนหยิกแกมหยอกสังคมไทยเบาๆ พอเป็นกระสัย และเล่าถึงที่มาของการเขียนเล่มนี้ เล่าถึงทฤษฎีแนวคิดต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับแมวในระดับสากล ผมชอบอันหนึ่งที่ผู้เขียนพูดถึงคำกล่าวของ มาร์แซล โมสส์ (Marcel Mauss) นักมานุษยวิทยาประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศส พูดถึงมนุษย์กับสุนัขและแมวไว้ว่า

“
มนุษย์ฝึกหมาให้เชื่อง แต่แมวฝึกมนุษย์ให้เชื่อง
”

ถ้าใครเลี้ยงแมวก็จะรู้ว่าแมวส่วนใหญ่ ขึ้นชื่อว่าเป็นตัวเองไม่ทำตามคนเลี้ยงแน่นอน กลายเป็นคนเสียอีกที่ต้องปรับตัวให้ได้ใจแมว ตรงข้ามกับน้องหมาที่เราฝึกให้ทำตามคำสั่งได้

       สำหรับแมวกับมนุษย์อยุธยามีเรื่องหนึ่งที่ประทับใจคือเรื่อง “วิฬาร์หอกลอง” แมวผู้ปกป้องกรุงศรีฯ เรื่องราววีรกรรมของแมวสมัยอยุธยาที่ปรากฏในหลักฐานคำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม ที่ระบุถึงภูมิสถานของกรุงศรีอยุธยาว่าตรงถนนตะเลงแกงกลางเมืองมี “หอกลอง” ลักษณะเป็นซุ้มทาสีแดง ทำเป็น 3 ชั้น สูง 30 วา (ประมาณ 60 เมตร) ความสำคัญของหอกลองนี้คือ มีหน้าที่ในการให้สัญญาณสำคัญเมื่อมีภัยมาถึงผ่านการตีกลองแต่ละใบ ถ้ามีข้าศึกยกมาจะตีกลองที่ชื่อว่า “พระมหาฤกษ์” ถ้ามีไฟไหม้ จะตีกลองที่อยู่ชั้นกลางชื่อว่า “พระมหาระงับดับเพลิง” โดยถ้าไหม้ฟากแม่น้ำนอกกรุงศรีจะตี 3 ที แต่ถ้าไหม้เชิงกำแพงและในพระนครจะตีจนกว่าจะดับเพลิงได้ และกลองใบที่อยู่ชั้นล่างสุดจะตีบอกเวลา ชื่อกลองว่า “พระทิวาราตรี” ซึ่งกรมพระนครบาลนั้นมีหน้าที่ดูแลรักษาให้คงสภาพพร้อมตีเมื่อมีภัย ปัจจัยการชำรุดหนึ่งก็คือ หนู วิธีการป้องกันหนูของกรมพระนครคือการเลี้ยงแมวไว้ที่หอกลอง โดยจะเก็บเบี้ยจากร้านค้าในตลาดแถวนั้นร้านละ 5 เบี้ย เพื่อนำมาซื้อปลาย่างมาเลี้ยงแมว ด้วยความสำคัญของหอกลองที่ทำหน้าที่ในการแจ้งเวลา และเป็นศูนย์เตือนภัยของพระนคร ทำให้แมวกลายเป็นผู้พิทักษ์กรุงศรีอยุธยาไปโดยปริยาย

       หรือเรื่อง “โกอินเตอร์” เมื่อ “แมวสยาม” (Siamese Cat) ย้ายประเทศไปบุกตะลุยยุโรปและอเมริกา เรื่องราวการไปได้ดิบได้ดีที่ต่างแดนของแมวไทย เรื่องราวเกิดเมื่อ โอเวน กูลด์ (Owen Gould) ผู้อำนวยการบริษัทวินด์เซอร์คล้าก ที่เคยมาประจำอยู่ที่กรุงเทพ ได้นำแมวสยามคู่หนึ่งกลับไปอังกฤษเมื่อปี 2427 (รัชกาลที่ 5) เมื่อถึงลอนดอนจึงมอบแมวคู่นี้เป็นของขวัญให้แก่น้องสาวของเขา มิสซิส แอล เวลีย์ ซึ่งเป็นคนรักแมว หลังจากนั้น 1 ปี 

“
เวลีย์ได้นำแมวสยามคู่นี้ เข้าประกวดแมวนานาชาติ แล้วปรากฏว่า แมวสยามได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับที่ 1 ทำให้คนอังกฤษ นิยมเลี้ยงแมวสยามกันมากขึ้น
“

ถึงกับตั้งสโมสรคนรักแมวสยามขึ้นในปี 2443 โดยใช้ชื่อสโมสรว่า “The Siamese Cat Club” ในอีก 28 ปีต่อมาก็มีการจัดตั้งสมาคมแมวสยามแห่งจักรวรรดิอังกฤษขึ้นอีกหนึ่งสมาคม ทำให้แมวสยามกลายเป็นที่รู้จักไปอีกหลายประเทศ เพราะอังกฤษเป็นเจ้าอาณานิคมของหลายประเทศอยู่ในขณะนั้น

       หรือทางฝั่งอเมริกาเอง ในปี 2422 กงสุลอเมริกาประจำกรุงเทพ ได้นำเอาแมวสยามไปมอบเป็นของขวัญแด่ นางลูซี่ เวบบ์ เฮยส์ ภริยาประธานาธิบดี รูเทอร์ฟอร์ด บี. เฮยส์ มันได้รับการตั้งชื่อตามถิ่นกำเนิดว่า ไซแอม และกลายเป็นสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของสุภาพสตรีหมายเลข 1 และของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา แต่ไม่นานเจ้าไซแอมได้ลาจากทำเนียบขาวกลับดาวแมวไปทำให้เจ้าของของมันเสียใจเป็นอันมาก จดหมายรายงานและเรื่องราวของเจ้าไซแอมได้รับการบันทึกให้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวประธานาธิบดีเฮยส์และถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในพิพิธภัณฑ์และห้องประจำตะกูลเฮยส์ นับเป็นเรื่องราวการโกอินเตอร์ของแมวสยามสู่ดินแดนมหาอำนาจของโลกในยุคนั้น

       นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายเรื่องราวที่น่าสนใจ เช่นตำราแมว คลังความรู้และหลักฐานการมีอยู่ของแมวไทยสายพันธุ์ต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์ การใช้แมวในพระราชพิธีเฉลิมพระราชมณเฑียร หรือแมวกับการเมืองไทย ที่ใช้แมวสีสวาทมาแต่งแบบเรียนสร้างอเจนด้าทางการเมือง รวมถึงการที่แมวไทยปรากฏตัวในภาพยนตร์อนิเมชั่นจากค่ายดังในสถานะตัวร้าย และเป็นภาพแทนของภาพลักษณ์คนไทยในสายตาชาวต่างชาติ คติความเชื่อเรื่องแมวเทพ แมวผี และความเชื่อเกี่ยวกับแมวในท้องถิ่นที่ยังมีให้เห็นในปัจจุบันอย่างการแห่นางแมว