การประเมินการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการจัดการขยะมูลฝอยชุมชน ขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบ่อ จังหวัดสมุทรสาคร

นางสาวสุพรรณี ศรีคำ
ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม
ภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยศิลปากร
.
วัตถุประสงค์หลักของการศึกษาคือ การหาแนวทางในการจัดการขยะมูลฝอยขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบ่อ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่สามารถลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปี พ.ศ. 2573 จากระดับที่ปล่อยในปัจจุบันลงร้อยละ 30
.
การศึกษาครั้งนี้เป็นการประเมินการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการจัดการขยะมูลฝอยชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบ่อ จังหวัดสมุทรสาคร ระหว่างปี พ.ศ. 2566 – 2573 การประเมินนี้ดำเนินการภายใต้บริบทของสถานการณ์การจัดการขยะ 3 รูปแบบ คือ
สถานการณ์ที่ 1 การจัดการขยะมูลฝอยในปัจจุบัน
สถานการณ์ที่ 2 การจัดการขยะแบบผสมผสาน โดยรวมการคัดแยกขยะรีไซเคิลจากแหล่งกำเนิด
สถานการณ์ที่ 3 การจัดการขยะแบบผสมผสานโดยรวมการคัดแยกขยะรีไซเคิลและการหมักขยะอินทรีย์ทำปุ๋ยที่แหล่งกำเนิด
.
ผลการศึกษาพบว่าหากแนวทางการจัดการขยะมูลฝอยยังคงไม่เปลี่ยนแปลง การปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปี พ.ศ. 2573 จะเพิ่มขึ้นร้อยละ 11.94 เมื่อเทียบกับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปี พ.ศ. 2565 โดยเฉพาะการคัดแยกขยะและรีไซเคิล ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 40.05 ของขยะทั้งหมด ส่งผลให้การปล่อยก๊าซเรือนกระจกระหว่างการขนส่งขยะลดลงเพียงร้อยละ 0.7 การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่สำคัญที่สุด ที่บรรลุเป้าหมายที่ร้อยละ 30 เกิดขึ้นโดยขยะรีไซเคิลและขยะอินทรีย์จะถูกแยกออกจากกันในระดับครัวเรือน และขยะอินทรีย์จะถูกหมักโดยใช้วิธี Green Cone แนวทางนี้ส่งผลให้สามารถลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้อย่างมากในปี พ.ศ. 2573 ซึ่งเกินกว่าเป้าหมายที่ลดลงร้อยละ 74.79 ประโยชน์ที่ได้รับมีสาเหตุหลักมาจากการหมักขยะอินทรีย์ในครัวเรือน ซึ่งจะช่วยหลีกเลี่ยงการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่มีศักยภาพทำให้เกิดภาวะโลกร้อนสูง เช่น มีเทนและไนตรัสออกไซด์และความสามารถในการแยกคาร์บอนภายในขยะอินทรีย์ในดิน ซึ่งสิ่งนี้จะแตกต่างกับแนวทางปฏิบัติในการทำปุ๋ยหมักแบบเทกองในปัจจุบันที่สถานีขนถ่ายขยะ
อ่านต่อได้ที่ : https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29271